به گزارش حیات به نقل از ایسنا، باستانشناسان در جمهوری چک، یک سازه پیشاتاریخی را کشف کردهاند که گمان میرود یک مرکز آیینی مرتبط با حرکتهای خورشید و ماه بوده است. قدمت این مرکز حدود ۶۵۰۰ سال است که یعنی حدود ۱۰۰۰ سال از «استونهنج» در انگلیس قدیمیتر است.
«لایوساینس» نوشت، این سازه در منطقه «خلبی» (Chleby)، در ناحیه «بوهم» مرکزی کشف شد. باستانشناسان هنگام کاوش، یک محوطه مدور متشکل از یک خندق را پیدا کردند که قطری حدود ۲۳۰ متر و عمقی برابر ۲٫۵ متر داشت.
گروه تحقیقاتی در بیانیهای در تاریخ ۱۸ اوت، اعلام کرد که ۱۲ ورودی که به مرکز محوطه منتهی میشدند، در نقاط مختلف اطراف خندق قرار گرفته بودند.
باستانشناسان گمان میکنند احتمالا ستونهای چوبی، دیوارههای محوطه را تشکیل میدادهاند. کارشناسان همچنین بر اساس استخوانهای حیوانهای کشفشده در خندق، معتقدند که درگاههای ورودی با جمجمه و شاخ گاو نر تزئین شده بودند.
«یان تورک» (Jan Turek)، باستانشناس دانشگاه چارلز پراگ که در این تحقیق مشارکت دارد، در بیانیهای گفت: «آیین گاو نر، یک نماد مذهبی مهم در میان اولین جوامع کشاورزی بود و در بسیاری از نقاط اروپای پیشاتاریخ شناخته شده است.»
به گفته او، گاوهای نر در این فرهنگهای نوسنگی احتمالا نماد قدرت و باروری بودهاند.
باستانشناسان خاطرنشان کردند که شکل و جهتگیری این سازه مرموز برای یک محوطه متعلق به عصر سنگ، غیرمعمول است. «پتر کریشتوف» (Petr Krištuf)، استاد باستانشناسی دانشگاه بوهم غربی در جمهوری چک که سرپرستی این گروه تحقیقاتی را بر عهده دارد، در این بیانیه گفت: «محوطههای مدور برای این دوره و در منطقه ما کاملا ناشناخته هستند و همین موضوع این محوطه را استثنایی میکند. اما هنگامی که شروع به تحلیل دقیق موقعیتگذاری ورودیها کردیم، مشخص شد که چیدمان آنها تصادفی نبوده است. هندسه آنها سیستمی را ایجاد میکند که امکان مشاهده مهمترین لحظات چرخههای خورشیدی و قمری را فراهم میکرده است.»
به طور خاص، دوازده ورودی به گونهای جهتگیری شده بودند که افراد داخل محوطه میتوانستند رویدادهای مهم نجومی را مشاهده کنند. برای مثال افراد میتوانستند طلوع خورشید در روز انقلاب تابستانی (بلندترین روز سال) و غروب خورشید در روز انقلاب زمستانی (کوتاهترین روز سال) را از طریق ورودیهای این سازه مشاهده کنند.
به نظر میرسد در دوره بعدی، هدف آیینی سازۀ «خلبی» تغییر کرده یا به کلی از بین رفته است. در نتیجه کاوشهای پیشین در این محوطه، گور ۱۸ نفر از افراد متعلق به فرهنگ عصر برنز «اونِتیچه» (Únětice) (حدود ۲۳۰۰ تا ۱۶۰۰ پیش از میلاد) پیدا شده بود. احتمال دارد که این محوطه در آن زمان نیز همچنان کاربری آیینی داشته باشد، اما در عصر آهن (حدود ۸۰۰ پیش از میلاد تا ۱ پیش از میلاد)، یک سکونتگاه روی محوطه «خلبی» ساخته شد.
«کریشتوف» افزود: «تا عصر آهن، به نظر میرسد که این بنا به طور قطعی اهمیت اولیه خود را از دست داده بود. خندق به تدریج پر شد و یک سکونتگاه معمولی در محل سازه قبلی ایجاد شد.»
تحقیقات همچنان ادامه دارد و باستانشناسان قصد دارند خاک این محوطه را تجزیه و تحلیل کنند تا درباره افرادی که روزگاری در آنجا زندگی میکردند، اطلاعات بیشتری بهدست آورند.
انتهای پیام//
نظر شما